Dopiero z biegiem lat rozpoczęły się badania nad potrzebą ronienia i stosowania bieżników w oponach samochodowych. Główny wpływ miała na to zatrważająca liczba wypadków samochodowych. Opony zimowe Pojazdy zaczynały nagle tracić przyczepność do asfaltu i wypadały na pobocze. A ponieważ samochody były słabe i kiepsko zrobione pasażerowie najczęściej ginęli. I tak w roku 1919 pewna japońska firma wprowadziła do sprzedaży oponę bieżnikowaną. Była to opona bardzo cienka niezwykle twarda i nieprzyjemna w użytkowaniu ale jednak jej właściwości jezdne dawały wiele do myślenia. Bo wprawdzie na suchym podłożu opona sprawowała się praktycznie identycznie jak zwykła opona bez bieżnika to jednak gdy tylko spadał się deszcz opona zmieniała się nie do poznania. Przyczepność robiła się bardziej przyczepna i sposób jazdy poprawiał się znacząco. I tu pokazało się prawdziwe a do tej pory trochę niezrozumiałe użycie tego dziwnie wyglądającego bieżnika. Jednak jego rowkowana powierzchnia skutecznie odprowadzała wodę tak że pojazd sunął tak jakby znowu po suchej drodze jak po szynach.